Jaap Fischer En toen

Ik was een beetje dom
Ik deed m'n werk, ik ging naar kerk
En 's avonds graag een blokje om
Daar kon ik niets aan doen

Ze was nog mooier dan de maan
Haar haren rood, haar ogen groen
Het was een lust haar te zien gaan
Daar kon ze niets aan doen

Toen kwam ik bij haar ouders thuis
Haar vader was in goede doen
Hij was een echte rijke luis
Daar kon ie niets aan doen

Toen huilde zij haar spijt
Haar hoofd tegen m'n schouder
Want ik was ietsje ouder
Dat gaf haar zekerheid
Daar kon ze niets aan doen

Toen zijn we weggegaan
Haar hand lag in de mijne
Mijn grove om haar kleine
Ze was nog mooier dan de maan
Daar kon ze niets aan doen

En toen, daar kon ik niets aan doen
En toen, daar kon ik niets aan doen